Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

οι ευθύνες μας

Αν το περιβάλλον, το έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας και το δημόσιο χρέος είναι κληρονομιά στα παιδιά μας ,τότε η γενιά του   baby boom ή αλλιώς αυτή  της μεταπολίτευσης, πρέπει να μη νοιώθει  άνετα με τα παιδιά της.
Πολλά πράγματα μοιάζουν κουραστικές θεωρίες ή και αδιάφορα (όλα συνηθίζονται), και μόνο αν τα μεταφέρουμε κοντά μας, ίσως κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης  που μας διακατέχει.
Ένα παράδειγμα από τα δικά μας.
Μήλος, ο νόμος λέει ότι τα τέλη καθαριότητας είναι ανταποδοτικά. Δηλαδή όσα δαπανούνται πρέπει να εισπράττονται από τα αντίστοιχα τέλη.
Μήλος, ο νόμος λέει ότι οι μεταλλευτικές εταιρίες έναντι της καταστροφής που επιφέρουν στο περιβάλλον αποδίδουν ένα ποσοστό επί της αξίας των εξορύξεων(κανένας δεν μίλησε στη προηγουμένη ανάρτηση για το  που εφαρμόζεται αυτό το ποσοστό, σε ποια τιμή), ώστε κάτι να διορθώσουμε στις υποδομές της Μήλου και να μειώσουμε κάπως το έλλειμμα ποιότητας περιβάλλοντος που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας. 
Τι κάνουμε εμείς, κρατάμε χαμηλά τα τέλη καθαριότητας(η τοπική εξουσία φοβάται να πει την αλήθεια) και το έλλειμμα που προκύπτει το συμπληρώνουμε από τα τέλη ορυχείων!!! !
Παίρνουμε πόρους από τις επενδύσεις, από το μέλλον  και τους καταναλώνουμε εδώ και τώρα…
 Δηλαδή κλέβουμε τα παιδιά μας….. κάνουμε πιο φτωχή τη Μήλο … κάθε χρόνο πιο φτωχή και παρανομούμε ως συνήθως.
Η Μήλος είναι:
......Για το κράτος ένα νησί στα τόσα που δεν μπορεί να διαχειριστεί, και έτσι με ανακούφιση το παραδίδει στις εταιρίες για εκμετάλλευση, νίπτοντας τα αδέξια χέρια του
.....Για τις εταιρίες ιδανικός τόπος άντλησης κερδών, χωρίς ιδιαίτερες οχλήσεις
......Για εμάς που γεννηθήκαμε και φιλοδοξούμε και να πεθάνουμε εδώ, είναι ο κόσμος όλος και απαιτούμε να έχουμε τον πρώτο λόγο για το παρόν και το μέλλον του.
Ο διάλογος μας είναι ο μόνος δρόμος για να ξεπεράσουμε την απελπισία του αφόρητου ρεαλισμού που μας έχουν φορέσει και να ανιχνέσουμε τις δυνατότητες μας, τι θέλουμε για αύριο, ποια τα όπλα μας, ποιους πόρους και από που και πως θα τους απαιτήσουμε.
Απαιτείται δικό μας, προσαρμοσμένο σχέδιο ανάπτυξης, από την κοινωνία για την ίδια και δέσμευση από όλους μας.