Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΑ ΚΩΜΩΔΙΑ

Η αναστήλωση του αρχαίου θεάτρου της Μήλου εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ με προϋπολογισμό 1,5 δις ευρώ. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη στο ΕΣΠΑ είναι να έχει λυθεί το ιδιοκτησιακό, δηλ να έχουν αγοραστεί ή απαλλοτριωθεί τα αναγκαία οικόπεδα.
Το ΥΠΠΟ είχε αποφασίσει πριν 4-5 χρόνια την σχετική απαλλοτρίωση, αλλά παρήλθε η προθεσμία και το Δημόσιο βέβαια, δεν κατέβαλε το ποσόν (εδώ αναφωνούμε ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ !!!).
Προκειμένου να μη χαθεί η ευκαιρία ένταξης του έργου στο ΕΣΠΑ, ο Δήμος Μήλου ανέλαβε εκείνος να αγοράσει το χωράφι και να εκχωρήσει τη χρήση στο ΥΠΠΟ και για αυτό έλαβε σχετική απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο.
Πάλι, όμως η εξαγορά δεν προχώρησε, έμεινε κενό γράμμα, ο Δήμος δεν έκανε καμιά άλλη ενέργεια και τώρα που πρόκειται να εγκατασταθεί εργολαβία ο ιδιοκτήτης, βέβαια, απαγορεύει την εγκατάσταση μηχανημάτων και υλικών !!!!!
Εδώ αναφωνούμε ιδιωτικώς ο καθένας με καθαρτήρια δύναμη ….. ότι δει ..
Αν χαθεί η δυνατότητα εκτέλεσης του έργου, υπάρχει κίνδυνος να <απενταχθεί> από το ΕΣΠΑ, τότε και οι πέτρες του μαύρου τοίχου μικρές θα είναι …

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ειμαστε αξιοι της τυχης μας,οπου και να ψαξεις η ελλαδα ειναι απαραδεκτη,φοβαμαι πως μεχρι να παω στον αλλο κοσμο,ουτε θεατρο θα δω ,αλλα ουτε και αυτο το ψηφιδωτο της τραμιθιας,που το εχουν σκεπασμενο με σεντονια και κουβερτες για να μην παθει πνευμονια....και θελουμε και τουρισμο,ουτε ξερουμε το τι θελουμε...
ανταρτης

Ανώνυμος είπε...

Κοινοτοπο αλλα και η "κωμωδια" τουτη, .... αρχαια ειναι!!!

Η Μήλος είναι:
......Για το κράτος ένα νησί στα τόσα που δεν μπορεί να διαχειριστεί, και έτσι με ανακούφιση το παραδίδει στις εταιρίες για εκμετάλλευση, νίπτοντας τα αδέξια χέρια του
.....Για τις εταιρίες ιδανικός τόπος άντλησης κερδών, χωρίς ιδιαίτερες οχλήσεις
......Για εμάς που γεννηθήκαμε και φιλοδοξούμε και να πεθάνουμε εδώ, είναι ο κόσμος όλος και απαιτούμε να έχουμε τον πρώτο λόγο για το παρόν και το μέλλον του.
Ο διάλογος μας είναι ο μόνος δρόμος για να ξεπεράσουμε την απελπισία του αφόρητου ρεαλισμού που μας έχουν φορέσει και να ανιχνέσουμε τις δυνατότητες μας, τι θέλουμε για αύριο, ποια τα όπλα μας, ποιους πόρους και από που και πως θα τους απαιτήσουμε.
Απαιτείται δικό μας, προσαρμοσμένο σχέδιο ανάπτυξης, από την κοινωνία για την ίδια και δέσμευση από όλους μας.