Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν

Από την τραγωδία του Ευρυπίδη ΙΩΝ του 418 πχ αντιγράφω ένα απόσπασμα..

ΙΩΝ : Ακόμη και το θρόνο να πάρω θα βρω μίσος από τους υπηκόους. Και αν δείξω δύναμη, ξέρω, τους μισούν τους καλύτερους.
Οι άξιοι, όσοι είναι, και ξέρουν και σκέφτονται και μακριά από τα αξιώματα μένουν περήφανοι, αυτοί θα γελάσουν μαζί μου- θα με πουν άμυαλο, αν θελήσω να βάλω τάξη σε πόλη ανάστατη.
Οι άλλοι οι δυνατοί, όσοι έχουν αξιώματα, και αυτοί θα με εμποδίσουν, με την ψήφο τους ενάντια μου θα πάνε αν μπω μπροστά τους, Έτσι γίνεται συνήθως. Όσοι έχουν εξουσίες και αξιώματα τους μάχονται τους καλύτερους.

…Η εξουσία πατέρα , που άδικα την δοξάζουν, γλυκιά είναι από έξω, αλλά το μέσα της είναι μαύρο.Ποιός μπορεί να είναι ευτυχισμένος μέσα στην υποψία και στο φόβο;

Απλός πολίτης θάθελα ναμαι καλύτερα, παρά άρχοντας, σαν και αυτούς που προτιμούν τους πονηρούς για φίλους και όχι τους καλούς, γιατί τους θεωρούν απειλή.

Θα μου πεις πως το χρυσάφι τα σκεπάζει αυτά και ο πλούτος είναι όμορφος; Εγώ δεν θέλω να με κακολογούν ότι τα χέρια μου τα έχω απλωμένα στην περιουσία σου και να έχω προβλήματα.

Καλύτερα λίγα να έχω, χωρίς έγνοιες.

Να σου πω τα καλά που έχω τώρα, εδώ, να καταλάβεις; Την ησυχία μου έχω. Το κυριότερο. Και καμιά έγνοια. Και από τον δρόμο τον καλό κανένας κακός δεν με σπρώχνει.

Αβάσταχτος είναι ο παραμερισμός στην άκρη για να περάσει ο χειρότερος.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΣ.
ΤΟΣΟ ΕΥΣΤΟΧΑ, ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΑ, ΜΕ ΤΟΣΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.

ΚΑΛΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΣΕ ΥΠΟΛΗΠΤΟΜΑΙ ΤΟΣΟ, ΕΚΤΟΣ ΠΟΥ Σ' ΑΓΑΠΩ

Ανώνυμος είπε...

θες καποιον να τον "καταστρεψεις??"
δωστου εξουσια......
ανταρτης

Ανώνυμος είπε...

Απιστευτα εύστοχη απάντηση στην γοητεία της εξουσίας!

Ανώνυμος είπε...

Όταν ο "δίκαιος" πόνος για την αδικία γεννήσει θυμό και ντροπή, όχι για κείνους που μας αδικούν αλλά για εμάς που ανεχόμαστε, ο κόσμος θα δει μιαν "άλλη" μέρα.

Αλλά ως τότε "ιδού, θα στενάξουν οι νέοι και το αίμα τους αναίτια θα γεράσει...".
Ψάχνουμε πάλι τον "καλύτερο" για να μπορούμε να απέχουμε με ήσυχη συνείδηση.
Για να μπορούμε να στοχεύουμε τον "άλλο".
Για να μπορούμε να διαιωνίζουμε τους ρόλους...
Όλους τους κατσικομένους στο σβέρκο μας, "θεούς", "κυβερνώντες", "πλούσιους", "ειδικούς", "μορφωμένους", εμείς τους συντηρούμε.
Ακόμα και τον καλύτερο, εμείς τον εκπαιδεύουμε να κάνει τα χειρότερα!
Εμείς, κι ας μην το καταλαβαίνουμε, γινόμαστε οι νταβατζήδες των νταβατζήδων μας!
Όχι, δεν είμαστε αδύναμοι, είμαστε παντοδύναμοι στην αυτοκαταστροφή!

Όχι, δυστυχώς δεν υπάρχει -ακόμα- ελπίδα...
Εύγε που δεν "μασάς"!!!

Η Μήλος είναι:
......Για το κράτος ένα νησί στα τόσα που δεν μπορεί να διαχειριστεί, και έτσι με ανακούφιση το παραδίδει στις εταιρίες για εκμετάλλευση, νίπτοντας τα αδέξια χέρια του
.....Για τις εταιρίες ιδανικός τόπος άντλησης κερδών, χωρίς ιδιαίτερες οχλήσεις
......Για εμάς που γεννηθήκαμε και φιλοδοξούμε και να πεθάνουμε εδώ, είναι ο κόσμος όλος και απαιτούμε να έχουμε τον πρώτο λόγο για το παρόν και το μέλλον του.
Ο διάλογος μας είναι ο μόνος δρόμος για να ξεπεράσουμε την απελπισία του αφόρητου ρεαλισμού που μας έχουν φορέσει και να ανιχνέσουμε τις δυνατότητες μας, τι θέλουμε για αύριο, ποια τα όπλα μας, ποιους πόρους και από που και πως θα τους απαιτήσουμε.
Απαιτείται δικό μας, προσαρμοσμένο σχέδιο ανάπτυξης, από την κοινωνία για την ίδια και δέσμευση από όλους μας.