ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ο Ηρακλής Μήλας συνεχίζει να ανεβάζει ωραίες φωτογραφίες από τη Μήλο στη διεύθυνση http://www.trekearth.com/ .
Στις 18/7 στο ένθετο περιοδικό του ΕΘΝΟΥΣ, Nature Explore θα υπάρχει μεγάλο αφιέρωμα στη Μήλο με βάση τις φωτογραφίες του Ηρακλή.

τυχαιες επιλογες

Εκείνος ήθελε θάλασσα. Εκείνη ήθελε παρέα. Εκείνος τα συμβίβασε, πρότεινε πρώτα θάλασσα και ύστερα παρέα.
Στη θάλασσα Εκείνος πνίγηκε ……. η παρέα δεν υπήρξε.
Αν προτιμούσε σκέτη παρέα, τώρα, πιθανόν θα ζούσε, αλλά δεν θα γνώριζε από τι γλίτωσε.
Άραγε από πόσα έχουμε γλιτώσει ή έχουμε χάσει και δεν θα το μάθουμε ποτέ;
Το τυχαίο στη ζωή μας καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος από όσο εκτιμούμε, (βέβαια τα πάντα δεν είναι τυχαία).
Εύκολα παρερμηνεύουμε το τυχαίο σαν αποτέλεσμα ικανότητας μας ή ντετερμινισμού ή θείας παρέμβασης και έτσι αισθανόμαστε δυνατοί ή γλιτώνουμε από την αγωνία της συνειδητοποίησης του σχετικού μεγέθους μας, της αναμέτρησης μας με άγνωστες καταστάσεις, την ανάληψη της ευθύνης επιλογών μας .
Ένα λαμπάκι διώχνει το σκοτάδι δίπλα μας και ξεγελά τους φόβους μας.
Ειδικά τα παρελθόντα γεγονότα μας φαίνονται λιγότερο τυχαία από ότι πράγματι ήταν και συνήθως δίνουμε εκ των υστέρων εξηγήσεις που μας βολεύουν, ή,έχουμε επιλεκτική μνήμη (μόνο τις επιτυχημένες ψαριές θυμόμαστε).
Αν πάμε παραπέρα θα αισθανθούμε ευγνωμοσύνη για την φυσική επιλογή να υπάρχουμε εμείς, ανάμεσα σε τόσες άλλες επιλογές που απορρίφθηκαν (πήγαν για μπάνιο πριν γεννηθούν),και αγωνία για τη γνώση του εφήμερου, αλλά και την πιθανότητα ανά πάσα στιγμή να κάνουμε λανθασμένη επιλογή και να πάμε για μπάνιο σε λάθος χρόνο.
Ακόμη παραπέρα κάποιοι επιστήμονες κάνουν λόγο για παράλληλα σύμπαντα (απορριφθέντα;).
Το τυχαίο, προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε με τις πιθανότητες, οι οποίες είναι ακριβώς η επιστημονική αποδοχή της τεράστιας άγνοιας μας και η έλλειψη βεβαιότητας ακόμη και για όποιες γνώσεις κατέχουμε.
Βέβαια εδώ το τυχαίο δεν έχει καμιά σχέση με γούρια, προλήψεις και θεούς, αλλά με φυσικούς νόμους και γεγονότα που αδυνατούμε να υπολογίσουμε.

Όλα αυτά με αφορμή ένα γεγονός που ήρθε καθώς διάβαζα το βιβλίο, ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΤΥΧΑΙΟΥ (ο κρυφός ρόλος της τύχης στη ζωή και τις αγορές) του Nassim Nicholas Taleb, και το βιβλίο Η ΑΝΟΙΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ του Karl Popper.

Τέλος και πέρυσι τέτοια εποχή είχα πάλι αναρτήσει κάτι πέρα από τα καθιερωμένα τούτου του blog……..Τυχαίο ..;

.......................

# ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ απο το ΒΆΝΙ του Ηρακλή Μήλα με τίτλο iron inside

Ο ΜΗΛΑΣ ΣΤΗ ΜΗΛΟ

Ο Ηρακλής Μήλας πριν λίγες ημέρες ήταν στη Μήλο, προκειμένου να φωτογραφήσει τοπία του νησιού ενόψει του αφιερώματος του, ένθετου στο ΕΘΝΟΣ, περιοδικού Nature Explore
Μέρος της εξαιρετικής εργασίας έχει αναρτηθεί στο http://www.trekearth.com/ και έχει ήδη αποσπάσει εξαιρετικά σχόλια τόσο για την ποιότητα της φωτογράφησης όσο και για τα τοπία της Μήλου. Μια δωρεάν διαφήμιση …..
Με την άδεια του, αναρτώ μια ελάχιστη δόση αυτής της εργασίας του.

Η ΜΠΟΡΑ ΞΕΣΠΑΣΕ

Η μπόρα της κρίσης έχει ξεσπάσει και στη βιομηχανική Μήλο, αν και κάποιοι επιμένουν ότι “πέρα βρέχει”…
Συνεργεία διαλύθηκαν, άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, άλλες απολύσεις αναμένονται, οι άδειες δίνονται άμεσα αναγκαστικά, οι παραγγελίες λιγοστεύουν…..
Ότι διαβάζαμε το ζούμε, στα μέτρα μας.
Τώρα όσο ποτέ απαιτείται επιτέλους διάλογος για να μοιραστεί η πίτα και όχι να την πληρώσουν μόνο κάποιοι ή και κάποιοι ακόμη και να κερδίσουν (δεν υπάρχει μόνο το χρήμα, υπάρχει και η πολιτική και η κάθε τέχνη εξουσίας).
Ακόμη καλύτερα θα ήταν να φτιαχτούν άλλες πίτες, να αξιοποιηθεί η τεχνογνωσία, το εργατικό δυναμικό και προς άλλες παραγωγές. Έτσι και αλλιώς το μετά τη κρίση αύριο δεν θα είναι η απλή συνέχεια του χθες.
Το κοινωνικό-οικονομικό σύστημα είναι δομημένο με άξονα τις επιχειρήσεις, το κέρδος και μακάρι να άλλαζε, αλλά ούτε με ευχές αλλάζει, ούτε με τοπικούς και συγκυριακούς ηρωισμούς αλλάζει, ούτε είμαστε έτοιμοι για τέτοιες αποφάσεις και οι συμβουλές “σκοτωθείτε να δοξαστούμε” δεν προδίδουν αλτρουισμό, αλλά εύκολες ρητορείες πάνω στο ψωμί και το μέλλον οικογενειών.
Καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουν…..
Η κόντρα που έχει ξεσπάσει είναι φορτωμένη με εγωισμούς και οδηγεί στα χειρότερα για όλους. Αντί να αναζητηθεί η λύση όπου κανένας δεν θα είναι ολικά χαμένος, το πείσμα οδηγεί τα πράγματα στη μεγαλύτερη δυνατόν ζημιά για όλους (και εργαζόμενων και εταιρίας).
Κλήθηκε ο Δήμος να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, αλλά βέβαια δεν έχει αρμοδιότητα. Τώρα όμως πριν το οριστικό αδιέξοδο, ο Δήμαρχος πρέπει να προσφέρει τις “καλές του υπηρεσίες” ώστε να καταστεί δυνατός ο διάλογος και μέσα από αυτόν η αναζήτηση της καλύτερης λύσης.
Οι εγωισμοί και τα πείσματα δεν θα βγουν σε καλό για κανένα, η αναζήτηση λύσης με συναίνεση και με νέους προσανατολισμούς μπορεί να αναδείξει όλους νικητές.

ΠΛΑΘΙΕΝΑ

Αξίζει ένα διπλό κλικ ....

ΜΕΡΑ ΜΑΓΙΟΥ ΞΗΜΕΡΩΜΑ

Μας ενδιαφέρει;

Διαβάσαμε τα παρακάτω στη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ (http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/05/26/1668755.htm). Μπας και μας ενδιαφέρει;

Την απόφαση για τη συγκρότηση ομάδας εργασίας για την αλλαγή του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ) υπέγραψε ο υφυπουργός Ανάπτυξης Ιωάννης Μπούγας.
O υφυπουργός Ανάπτυξης Ιωάννης Μπούγας.
Η ομάδα εργασίας αποτελείται από υψηλόβαθμα στελέχη της αρμόδιας Διεύθυνσης Φυσικού Πλούτου του ΥΠΑΝ και έχει ως αντικείμενο τη διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς και παραγωγικούς φορείς, την επεξεργασία των προτάσεων και την υποβολή της τελικής εισήγησης για το νέο κανονισμό.
Στις εργασίες της επιτροπής έχει τεθεί χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους έως τις 30 Νοεμβρίου 2009. Ο νέος κανονισμός πρόκειται να είναι πλήρως εναρμονισμένος με τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία και τους σύγχρονους κανόνες και τεχνικές για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου.
Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, ο ΚΜΛΕ αποτελεί βασικό νομοθετικό εργαλείο στο οποίο καθορίζονται οι αρχές και οι τρόποι για την ορθολογική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, οι βέλτιστες τεχνικές, οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων, καθώς και μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και των περιοίκων.

ΠΡΙΝ 80, 300, 2.500 ΧΡΟΝΙΑ

Καλός φίλος μου χάρισε την έκδοση, Η ΜΗΛΟΣ ΩΣ ΤΟΠΟΣ ΘΕΡΙΝΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ της εφημερίδος ΜΗΛΟΣ του 1928.
Εκτός από τη γενική και ιστορική παρουσίαση του νησιού, ιδιαίτερη θέση έχουν τα θέματα ΙΑΜΑΤΙΚΑ ΛΟΥΤΡΑ και Η ΕΡΗΜΟΜΗΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΑΙΓΑΓΡΟΥ.
Για τα ιαματικά λουτρά αναφέρει τους σχολιασμούς του Ιπποκράτη και του Τουρνεφόρ για τις θεραπευτικές τους ικανότητες και προσδοκά την αξιοποίηση τους….

Η ΖΩΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙ

Εκτός από φώκιες και δελφίνια και οι χελώνες καταφέρνουν να επιζούν παρά τη μανία ανθρώπων κατά κάθε μορφής ζωής που μπορεί να προκαλέσει τα κέρδη τους.
Φωτογραφίες και λοιπά σχετικά στο http://fourkouvouni.blogspot.com/

Αδειανά πουκάμισα

Το παρακάτω κείμενο είναι σχόλιο σε προηγούμενη ανάρτηση και το αναρτώ γιατί μου αρέσει και βάζει πολλά ζητήματα.
«Το blog σου αποτελεί την τραγική μαρτυρία της κατάντιας αυτού του τόπου.Κι ας μη διαφέρει πολύ από άλλους, καμιά παρηγοριά.Άνοιξες ένα βήμα συζήτησης και προβληματισμού όπου οποιοσδήποτε, και μάλιστα ανώνυμα αν ήθελε, θα μπορούσε να καταθέσει την αγωνία του, τις σκέψεις του, τα όνειρά του για τον τόπο που πασχίζει να οργανώσει τη ζωή του.Άφησες πεδίο ελεύθερο στο είδος της παρέμβασης, δίνοντας εσύ το παράδειγμα και ανοίγοντας θέματα που εκτείνονται από τα μεγάλα, ιστορικά, κοινωνιολογικά και πολιτικά μέχρι τα καθημερινά, συλλογικά και ατομικά. Μίλησες πολιτικά, φιλοσοφικά αλλά και απλά, ανθρώπινα, στο παρασκήνιο της καθημερινότητάς μας.Η επισκεψιμότητα είναι, ομολογουμένως, υψηλή.Να 'ναι αυτό παρηγορητικό απέναντι στο χαμηλότατο ποσοστό εκείνων που αποφασίζουν να ανοίξουν το στόμα τους ή η αναλογία αναγνωστών/παρεμβάσεων είναι η συνήθης στα blogs;Αλλά και από τις παρεμβάσεις, η συντριπτική πλειοψηφία φανερώνει ανθρώπους που, ναι, έχουν αγωνίες, κυρίως για το παρόν και το μέλλον του τόπου, αλλά είναι εγκλωβισμένοι στο θυμό και την απογοήτευση του αδιέξοδου, του προσωπικού και του συλλογικού. Καταγράφονται σκέψεις και συναισθήματα που δεν οδηγούν σε ''συ – ζήτηση'': Αφορισμοί, μελλοντολογία, ξύλινες κουβέντες. Κι αν κάποιος πει κάτι που σηκώνει κουβέντα, ο προβληματισμός του μένει αναπάντητος, μετέωρος στο διαδικτυακό στερέωμα.Μα εγώ είμαι έξαλλος μ' εκείνους που έχουν στα χέρια τους τα ''μέσα'' που είχαν την τύχη να αποκτήσουν στη ζωή και καθόλου δεν υποψιάζονται το βάρος με το οποίο η Ιστορία τους επιφορτίζει: Να γίνουν φορείς της ελπίδας, του σήμερα. Το χρωστούν σ' εκείνους που το δημοκρατικό μας σύστημα άφησε μ' ένα μεροκάματο στα χέρια κι αυτό αβέβαιο. Το μεροκάματο του οποίου η υπεραξία, όσο δαιδαλώδεις δρόμους και αν ακολούθησε, χτηματοδότησε, εν τέλει, τις σπουδές τους τα βιβλία τους και την αισθητική τους:Είναι φανερό ότι και οι ''μορφωμένοι'' και ''καλλιεργημένοι'' αυτού του τόπου, εντός και εκτός ορίων του νησιού, ''φίλοι'' του blog και του blogger, αηδιαστικά λαλίστατοι ιδιωτικώς με τον δικό του ''δεκάρικο'' ο καθένας, δηλωμένοι εραστές της Μήλου (των ελεύθερων Σαββατοκύριακών τους ή όπως λέμε... φιλέλληνες!), δεν έχουν περίσευμα για τίποτε εκτός από το ύφος τους, κρυφό ή φανερό.Είναι ντροπή που (είναι φανερό!) δεν εμφανίστηκαν (ούτε ανώνυμα!) στα τόσα και καθε λογής ερεθίσματα και προκλήσεις σου.Όμως ποιό το μήνυμα αυτής της εικόνας για σένα; Τί θα κάνεις από 'δω και πέρα; Είναι φανερή και η δική σου κούραση. Δικαιολογημένη...Σκατά, ό,τι και να πω ''κάτι περισσεύει'' μόνο και μόνο για να δηλώνει το μάταιο και το πόσο γραφικοί γινόμαστε ώρες ώρες.Φταίνε κι αυτά τα δάκρυα, που χύθηκαν πάλι άφθονα για τα ''Άγια Πάθη'' του Αδειανού Πουκάμισου: Κλαίμε πάντα σε λάθος χρόνο στον λάθος τόπο για λάθος λόγο...Δε θέλω να μου θυμίσεις την Αλεξάνδρεια, δε θέλω να μου δώσεις κουράγιο. Λες και είναι δυνατόν να είναι ποτέ κανείς ''έτοιμος από καιρό...''»